Tussendoor...
Ik nam tussendoor even de tijd om eens na te denken.
Nadenken over wat en wanneer ik iets doe.
Gisteren lukte het vlot omdat ik op verplaatsing was.
Ik kon de tijd nemen om een broodje te nemen voor de lunch.
Het lukte omdat er anderen bij betrokken waren.
Samen een tijdje alles aan kant en eten.
Wat een deugd kan het doen.
Meestal is lunchen een tussendoortje.
Misschien door mijn eigen fout, maar het blijft een tussendoor.
Tussendoor durf ik ook als eens een gesprekje aangaan.
Een snelle korte babbel met iemand die in mijn gezichtsveld komt.
Want er tijd voor vrijmaken is niet altijd zo evident.
Een telefoontje, een roep, een opdracht.
Maar een gesprekje tussendoor lukt toch wel, tussendoor dan.
Het lukte ook om de emails te beantwoorden.
Opstarten, opdrachtje, snel snel, snel, eentje beantwoorden, een nieuwe binnen.
Maar het lukt.
Tussendoor krijg je ze allemaal wel als gelezen en beantwoord weg.
De kapper moet er ook al eens aan te pas komen.
Gelukkig heb ik een kort coupke.
Een quick service is dan ideaal.
En dat kan tussendoor he!
Eten voor vanavond hebben we ook niet altijd in huis.
Tussendoor denk ik er dan eens aan.
Misschien effe stoppen in de Okay op de terugweg.
In een rappeke wat meenemen dat lukt tussendoor nog wel.
Hoezo de mazout is op?
't Is waar, lang geleden dat we bijvulden.
Ik zal die morgen effe nameten.
En bellen dat doe ik dan tussendoor wel effe.
Wanneer we op familiebezoek gaan?
oeps, wat staat die agenda toch vol.
Verplichtingen en niet verplichtingen,
maar hij staat wel vol.
Misschien kunnen we dan overmorgen wel eens gaan.
Tussendoor, een paar uurtjes.
Moet wel lukken.
En zo blijft het maar tussendoortjes regenen als pijpenstelen.
Eén tussendoortje weg en twee andere in de plaats.
Een leven van tussendoortjes?
Is het dat wat leven is?
Tussendoor zou ik, ik niet alleen, eens moeten nadenken over minder tussendoortjes.
En meer werken aan uitgebreidere dingen des levens.
Niet een gesprekje, maar een gesprek.
Niet een snelle kapper, maar een verwensessie.
Een maaltijd weloverwogen bereiden en verorberen.
Een bezoek in plaats van een bezoekje.
Ik denk er over na om de tussendoortjes langer te maken.
Maar ik vrees dat het tussendoor zal moeten.
#gewoongeschreven
Nadenken over wat en wanneer ik iets doe.
Gisteren lukte het vlot omdat ik op verplaatsing was.
Ik kon de tijd nemen om een broodje te nemen voor de lunch.
Het lukte omdat er anderen bij betrokken waren.
Samen een tijdje alles aan kant en eten.
Wat een deugd kan het doen.
Meestal is lunchen een tussendoortje.
Misschien door mijn eigen fout, maar het blijft een tussendoor.
Tussendoor durf ik ook als eens een gesprekje aangaan.
Een snelle korte babbel met iemand die in mijn gezichtsveld komt.
Want er tijd voor vrijmaken is niet altijd zo evident.
Een telefoontje, een roep, een opdracht.
Maar een gesprekje tussendoor lukt toch wel, tussendoor dan.
Het lukte ook om de emails te beantwoorden.
Opstarten, opdrachtje, snel snel, snel, eentje beantwoorden, een nieuwe binnen.
Maar het lukt.
Tussendoor krijg je ze allemaal wel als gelezen en beantwoord weg.
De kapper moet er ook al eens aan te pas komen.
Gelukkig heb ik een kort coupke.
Een quick service is dan ideaal.
En dat kan tussendoor he!
Eten voor vanavond hebben we ook niet altijd in huis.
Tussendoor denk ik er dan eens aan.
Misschien effe stoppen in de Okay op de terugweg.
In een rappeke wat meenemen dat lukt tussendoor nog wel.
Hoezo de mazout is op?
't Is waar, lang geleden dat we bijvulden.
Ik zal die morgen effe nameten.
En bellen dat doe ik dan tussendoor wel effe.
Wanneer we op familiebezoek gaan?
oeps, wat staat die agenda toch vol.
Verplichtingen en niet verplichtingen,
maar hij staat wel vol.
Misschien kunnen we dan overmorgen wel eens gaan.
Tussendoor, een paar uurtjes.
Moet wel lukken.
En zo blijft het maar tussendoortjes regenen als pijpenstelen.
Eén tussendoortje weg en twee andere in de plaats.
Een leven van tussendoortjes?
Is het dat wat leven is?
Tussendoor zou ik, ik niet alleen, eens moeten nadenken over minder tussendoortjes.
En meer werken aan uitgebreidere dingen des levens.
Niet een gesprekje, maar een gesprek.
Niet een snelle kapper, maar een verwensessie.
Een maaltijd weloverwogen bereiden en verorberen.
Een bezoek in plaats van een bezoekje.
Ik denk er over na om de tussendoortjes langer te maken.
Maar ik vrees dat het tussendoor zal moeten.
#gewoongeschreven
Reacties
Een reactie posten