Het moet er eens uit...

 Weinig woorden! ...          kleine ukkepuk, ...  onschuldig, ... ... ...                     geleden, ... ...      tranen, ... ...                                                        onrechtvaardig, ...               onbegrijpelijk, ... ... ...                      boven de wolken...... ... ... !!!  Liefs  #gewoongeschreven

  De vroedvrouw.   Duizenden   vingers aan die handjes, Duizenden tenen aan die voetjes, Zonder blinkende tandjes, Maar glimmende snoetjes, Een keer naturel, Een forceps of een ventouse, Met of zonder haar, Veel of weinig snoezen, De vroedvrouw draagt altijd haar steentje bij, Soms heel vlot en soms hadden ze pijn,, Maar de meeste mama’s maakte je blij, Bedankt om er als “accoucheuse” geweest te zijn!

 Hey C! Mijn groet is misschien ongewild wat uitbundig want eigenlijk wilde ik zeggen "C, verdwijn!". Maar goed, nu je er bent is mijn (lees in het vervolg onze) keuze beperkt en ondergaan we noodgedwongen wat jij ons opdringt. Je hebt een rotkarakter vanaf dag één. Ongevraagd ergens binnendringen getuigt niet bepaald van goede manieren maar daar veeg jij dus grondig uw stekelige botten aan. Je klampt je vast aan alles en nog wat, behalve aan goed nieuws.  Wat mij vooral opvalt is dat je echt wel in deze mensenwereld integreert! Je hebt ons verrast door je buitenlandse reizen. Je koos niet voor een sabbatjaar, maar wel voor een optimale aanwezigheid op alle plaatsen tegelijk. Je hebt waarschijnlijk wel de 007 films goed bekeken want jij bent ook overal tegelijk. Of het nu interwerelddeels is, of tegelijkertijd ter water, ter zee of in de lucht is maakt voor jou dus geen moer verschil. jij bent er gewoon. Je bent gekomen als de verzoener over de continenten heen. Waar jij verd...

  Dag ma, dag moeder, Dag bomma trein en bomma poes…   Middernacht, enkele lampen bij mij, een donkere tuin en jij… dat is nu, dit moment om eens terug te blikken. Terugblikken met de dingen die ik wil, we willen onthouden.   Dat het leven je niet altijd met fluwelen handschoenen heeft behandeld is een understatement. Tegendeel, je werd door het leven heen regelmatig met jouw neusje op harde realiteit geduwd. Herinneringen uit je eerste levensjaren en jouw jeugd heb je maar met mondjesmaat los gelaten, of mag ik zeggen een plaats gegeven? Het was niet gemakkelijk om dat stuk uit jouw leven naar boven te halen, dat deed je maar mondjesmaat de laatste jaren. Je werd niet gespaard door het vroege heengaan van onze pa, door het te vroege heengaan van kleine en jonge of minder jonge gezins- en familieleden. En ook nu wil ik daar niet aan herinneren.   Ik draag liever de mooie herinneringen mee. Ik draag jouw cijferkunst mee die je gebruikte om een ...

... dat werkt nog niet mijnheer de minister! Online is zo dikwijls offline. Ik weet niet of ik nu blij of triest moet zijn. Want jullie, onderwijsexperts, hebben het allemaal zo gemakkelijk te zeggen en te schrijven. Overmacht heeft onze scholen dicht laten doen. Terecht! Daar is geen discussie over. En hoe gaan we dat oplossen? Awel, we gaan digitaal les geven! Neen, het moet niet direct nieuwe leerstof zijn, we gaan eerst nog herhalen. Ik probeerde mij één voor één de vakken van onze school voor ogen te houden. PAV dat kan wel lukken, natuurwetenschappen, toegepaste bedrijfsbeheer ook wel. Wiskunde en talen? Uiteraard. Oeps, praktijkvakken zijn niet voor de hand liggend maar enkele inventieve collega's zullen zeker weten hoe ze aan de slag moeten gaan. Van 13 maart tot aan de paasvakantie zijn er wel wat collega's die onze leerlingen entertainen. En ja hoor, er zijn ook anderen. Mijn leerstof? Gedaan! Het schooljaar had al mogen stoppen. Want jawel, uiter...

Marc... Ik krijg het moeilijk over mijn letters. Een man als u met de voornaam aanspreken. Daarom toch één keer duidelijk maken dat jij De heer Van Ranst zal zijn en blijven voor mij! Dus Marc! Ik las daarstraks een bericht op Twitter van jou waarin je één van de slechtste zelfverklaarde humoristen van het land nog aansprak met mens. Dat terwijl ik mijn eigen woorden reeds had aangepast naar onmens. Het schorremorrie dat het zich nu kan veroorloven om te lachten en te spotten met de hulpverleners op de eerste rij moet verplicht in de zorgsector tewerkgesteld worden. Maar dan ook op de zeer bijzonder zware afdelingen. Maar jij bent een grote meneer, jij behoudt een grote waardigheid. Dus Marc! Vanaf het eerste moment ben jij een symbool geworden. Een held vind ik wat sprookjesachtig om jou aan te spreken. De realiteit is te hard om sprookjestaal te gebruiken toch? Maar jij bent een symbool op een groot statief! Een symbool voor onze regering! Want jij staat hen bij met raad ...