Afscheid...
Dag ma, dag moeder, Dag bomma trein en bomma poes… Middernacht, enkele lampen bij mij, een donkere tuin en jij… dat is nu, dit moment om eens terug te blikken. Terugblikken met de dingen die ik wil, we willen onthouden. Dat het leven je niet altijd met fluwelen handschoenen heeft behandeld is een understatement. Tegendeel, je werd door het leven heen regelmatig met jouw neusje op harde realiteit geduwd. Herinneringen uit je eerste levensjaren en jouw jeugd heb je maar met mondjesmaat los gelaten, of mag ik zeggen een plaats gegeven? Het was niet gemakkelijk om dat stuk uit jouw leven naar boven te halen, dat deed je maar mondjesmaat de laatste jaren. Je werd niet gespaard door het vroege heengaan van onze pa, door het te vroege heengaan van kleine en jonge of minder jonge gezins- en familieleden. En ook nu wil ik daar niet aan herinneren. Ik draag liever de mooie herinneringen mee. Ik draag jouw cijferkunst mee die je gebruikte om een ...