Vakbond...

Beste vakbond.
Ik heb respect voor jullie werk.
Ik heb ook ooit de geschiedenis moeten leren over het ontstaan, wat jullie deden, wat jullie doen, wat jullie bereikten en nog veel meer.
Ik heb ook ooit naar Daens gekeken en had medeleven met de werknemers, hun en andere kinderen, en wat ze allemaal moesten doorstaan en ondergaan.
Jullie hebben mensen van de ondergang gered, brood op de planken gebracht, misbruik stop gezet en voorkomen. Jullie hebben het voortouw genomen in de strijd tegen onrecht.
Groenten uit Balen brandt nog onder mijn oogleden als ik er aan terug denk.
Marina laat nog de zwarte schijn van het kolengruis door mijn hersenen waaien.
Renault Vilvoorde waar jullie het stuur in handen namen.
En nog honderden grote en duizenden kleine voorbeelden kunnen toegevoegd worden aan jullie prestaties.

Ik heb geen nood aan kleur bekennen, voor zover ik al kleur gekozen heb.
Of het nu groen, blauw, paars of rood is. Het maakt aan de bron niets uit. Opkomen voor elkaar. Opkomen voor een groep, opkomen voor een individu, opkomen voor jullie zelf. Ik ga er van uit dat jullie dit steeds deden met de beste intenties, het beste voor jullie achterban, het beste voor ... jullie zelf en de partijgenoten.

Ja, ons vader stond ook ooit op de barricades.
Flesjes Jupiler, een gebakken haring op het open vuur, sigaretten met hopen en vlaggen en toeters.
Ik had zelfs het geluk dat ik mee mocht. Een levenservaring, een levensles, een leuke vrijetijdsbesteding in de late uren en de nacht.

En toch mis ik iets...
Als jullie door het leven gingen en gaan als vakbond, ga dan ook eens door het leven als vakverbinders!
Ik mis jullie techniek om mensen bij elkaar te brengen en vakliefde te tonen. Steeds draait het om verdienen en meer krijgen, niet om met goesting te werken.
Ik mis jullie woorden om mensen te overtuigen om met liefde voor het beroep te werken.
Ik mis jullie roepen om mensen aan te sporen een beroep te leren.
Ik mis zo verdomd veel aan jullie...
Om beroepsfierheid te tonen moet je niet altijd met een open portemonnee staan zwaaien.
Om je vakkennis te tonen heb je geen luidschreeuwers nodig.
Het is niet zwaaiende vlaggen dat de beste prestaties geleverd worden.
Ik mis de momenten waarop jullie opkomen voor de knelpuntberoepen, de beroepen waar iedereen nood aan heeft, waar iedereen zijn goesting in moet kunnen vinden.
Ik mis jullie naam als "vakverbinders"!
Ik mis dat...
...en dat wilde ik gewoon eens schrijven.

#gewoongeschreven