Sterrenwereld

Mijn hoofd stond helemaal niet naar Gent gericht!
Ik mag nu wel graag gaan eten,
en ik laat mij al eens verleiden door een sterrenzaak,
maar neen,
Gent wilde ik er niet voor doen.

Een parking die lijkt op een autosalon.
Nummerplaten die je over de streep willen trekken om aan eten te denken.
Witte vesten die achter de half geblindeerde autoruiten hangen te bengelen.
En een file van hier tot gisteren om te zien wat morgen in de handel is.

Elkaar begroeten en denken aan concurrentie,
kijken wie de kanshebbers zijn,
applaus voor de winnaars,
bleiten om wat je niet bereikte.

Al een geluk,
ik ben geen kanshebber,
ik ben geen kok,
ik ben geen kelner,
ik ben realist.


Ik ben een realist uit het onderwijs....
dagelijks zie ik hoe mijn collega's opleiding even,
hoe ze elke dag het beste van zichzelf geven,
hoe ze proberen vol te houden,
hoe ze elke dag vechten,
vechten met administratie,
vechten met verantwoording,
vechten met attitudes aan te leren,
vechten om bij te blijven!

Ik heb het een beetje gehad...
niet met de sterren,
maar met het gebrek aan respect voor de bron,
die leerkracht die de juiste prikkel gaf,
gebrek aan respect voor die kleine commis,
voor die jeugdige stagiair,
voor de administratie die niet opgevolgd wordt door ...


Uiteraard werken jullie hard!
Petje af.
Uiteraard doen jullie elke dag aan zelfstudie!
Petje af!
Uiteraard waardeer ik jullie kennen en kunnen!
Petje af!

Maar aub.... de tijden zijn veranderd.
Draag zorg voor jouw jonge sterrenmakers.
Waardeer die mensen uit de opleiding.
respecteer het mindere kennen en kunnen van jongeren.
En maak een team, geen stoomploeg!

Onderwijs en bedrijven,
bedrijven en onderwijs,
het is een dubbele richting...
Zoals het ontvangen van de sterren,
het verdienen en krijgen van de sterren!

En een ster,
dat zijn we allemaal,
ieder op zijn manier!

#gewoongeschreven