Treinen,

Het leek alsof je nooit uit je ochtenddroom ging ontwaken.
Jasje dicht, sjaaltje aan, tas op de knieën.

Ochtend na ochtend stapte je geeuwend uit je wagen.
Klak, de deur op slot.
Het was een ritueel, 
een puur automatisme,
een mooie beweging om te volgen.

Met stevige tred naar het perron,
Uitgemeten? Alweer die vier minuutjes wachten.
En dan die heldere ochtendlijke wakkere stem.
Vertraging,
afgelast,
doorrijdend,
elke ochtend was het afwachten welke boodschap er zou komen.

Twee dingen waren wel zeker,
S1 en jij.
Alhoewel dat tweede nooit werd afgeroepen..
want het gaat hier over de treinen,
en niet voor wie de treinen er zijn.

Maar jij was zeker,
Bij S1 kon jij denken aan jouw gesloten jas,
jouw sjaal,
jouw tas,
en misschien aan mij.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Fruitig

Beste Marc,

Minister...